تاريخ : یکشنبه 1390/09/13 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی
 

پایگاه جمع آوری ذخیره سازی و انتشار مطالب مربوط به فوتبال روزدنیا

 

چنانچه شما بازدیدکننده گرامی درنظر سنجی های وبلاگ شرکت نمایید ، 

ما رادرآموزشی ترنمودن مطالب کمک خواهید نمود.

                      

 هیچ گاه اجازه نده ترس از شکست مانع حضورت در میدان مسابقه شود



تاريخ : شنبه 1393/06/08 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی

* ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺳﻨﯽ ﺷﺮﻭﻉ ﺟﻬﺶ ﺭﺷﺪ ﺩﺭ ﭘﺴﺮﺍﻥ 11/5 ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺍﺳﺖ . ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺭﺷﺪ ﺩﺭ ﭘﺴﺮﺍﻥ 13/5 ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺍﺳﺖ.

* ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺟﻬﺶ ﺭﺷﺪ ﺑﺎ ﻧﻮﻋﯽ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺍﺯﻥ ( ﻓﻘﺪاﻥ ﭼﺎﺑﮑﯽ ، ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ) ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ .

* ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺪﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﻭ ﺩﻭﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪﯼ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺒﺎﺩ . ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﺧﻮﺏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎﺕ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺑﺪﺍﻥ ﺩﺍﺩ .

* ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎﯾﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﭘﺮﯾﺪﻥ ، ﭘﺮﺗﺎﺏ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺩﻭﯾﺪﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻪ شکل ﯾﮑﻨﻮﺍﺧﺘﯽ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺒﺎﺩ.

* ﻧﻮنهالان ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺭﺷﺪ ﺳﺮﯾﻊ ﻭ ﻓﻌﺎﻝ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

* ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﻗﻮﯼ ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﺑﻮﯾﮋﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﺖ ﻭ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻫﻤﺘﺎﯾﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺭﺳﻨﺪ.

* ﻭﺿﻊ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﺑﻮﯾﮋﻩ ﺩﺭ ﺟﻤﻊ ﻫﻤﺘﺎﯾﺎﻧﺸﺎﻥ .

* ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ ﻓﺰﺍﯾﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻫﻤﺘﺎﯾﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﯾﮋﻩ ﻫﻤﺠﻨﺴﺎﻥ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﻧﮓ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺷﺪﻥ ﻭ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﮔﺮﻭﻩ ﺳﻨﯽ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .

* ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺟﺮ ﻭ ﺑﺤﺚ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﻣﺮﺑﯿﺎﻧﺸﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ.

* ﺩﺭ ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺟﺴﻤﯽ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﺧﻮﺩ ﺍﻏﻠﺐ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎ ﺍﻣﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﻮنهالان ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﻦ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻋﺼﺒﯽ ﻭ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺭﻭﺣﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﺑﺎﺷﺪ.

* ﺑﻪ ﺗﺪﺭﯾﺞ ﺑﻪ ﺗﻔﮑﺮ ﻋﯿﻨﯽ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺗﻔﮑﺮ ﺗﺠﺮﯾﺪﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

* همﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺭﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺎﯼ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺑﻮﯾﮋﻩ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺎﻻﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺁﻧﻬﺎﯾﻨﺪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﻧﺪ .

* ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ سنی نونهالان ﺳﺨﺖ ﺩﺭ ﺻﺪﺩﻧﺪ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﻧﺪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮﻧﺪ.



تاريخ : شنبه 1393/06/08 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی

افزايش تجربه وحضور مستمر در رقابت‌هاي ورزشي باعث افزايش اعتماد به نفس ورزشکار مي‌شود.

دکتر عليرضا آق بابا با تاکيد بر اهميت اعتماد به نفس در ورزشاران براي پيشرفت و جلوگيري از افت آنها، تصريح کرد: اعتماد به نفس ورزشي يعني سودمندي که ورزشکار در نوع ورزش خود مي‌بيند و در يک مهارت و يک ويژگي اعتماد به نفس داشته و در مهارت و پست ديگر ندارد که اين اعتماد به نفس اختصاصي نام دارد.

اين روانشناس ورزشي اعتماد به نفس را درک توانمندي فرد از خود دانست و افزود: اعتماد به نفس توانمندي دروني است که نمي‌توان آن را به يکباره به فرد ديگري داد، ولي در راستاي اهداف و انديشه‌ها مي‌توان آن را در افراد ايجاد کرد. بهترين زمان استفاده از اعتماد به نفس دوپينگي يا لحظه‌اي زماني است که ورزشکار توانمند است، ولي اعتمادي به توانايي‌هاي خود ندارد و روحيه خود را از دست داده است.

آق بابا خود سودمندي را در سه دسته سطح اجرا، قدرت يا نمايش اطمينان و تعميم دادن خواند و تصريح کرد: در سطح اجرا به طور مثال بازيکني فقط مي‌تواند در سطح محلي توانمند باشد و در سطوح بالاتر نمي‌تواند عملکرد خوبي از خود به نمايش بگذارد.

اين روانشناس ورزشي ادامه داد: خودسودمندي قدرت يا نمايش اطمينان از ويژگي‌هاي ديگر رواني است؛ ورزشکاري که در ورزشگاه بزرگ و با تعداد زياد جمعيت بازي نکرده نمي‌تواند در چنين مسابقاتي با اطمينان قدرت خود را به نمايش بگذارد. در نوع ديگر خودسودمندي ورزشکار در پست خاصي اعتماد به نفس و توانمندي دارد و در صورت جابجايي و انتقال به پست ديگر نمي‌تواند وظيفه خود را به خوبي انجام دهد و استرس بر او غلبه مي‌کند.

وي با مهم خواندن آموزش مهارت‌هاي رواني از پايه‌هاي پايين‌تر در ورزش گفت: موفقيت و تجربه ميداني اعتماد به نفس را افزايش مي‌دهد و هر کس که اجراي بيشتري داشته باشد به دليل اين که شکست‌ها و موفقيت‌هاي زيادي ديده است موفق‌تر خواهد بود.

آق بابا با تاکيد بر اين که تشويق و اعتماد به نفس هر چقدر دروني‌تر و از وجود انسان نشات گرفته باشد، داراي اهميت بيشتري است، خاطر نشان کرد: تشويق دروني از تشويق‌هاي ديگران موثرتر است ، زيرا تشويق ديگران ممکن است کمرنگ شده و يا از بين برود، اما با تشويق دروني ورزشکار هيچ گاه اعتماد به نفس خود را از دست نمي‌دهد، البته توجه ورزشکاران به انگيزه‌هاي بيروني مثل پول، ماشين و ... سبب مي‌شود انگيزه هاي دروني خود را از دست بدهد.

اين روانشناس ورزشي اعتماد به نفس در ورزش‌هاي تيمي و انفرادي را متفاوت دانست و تصريح کرد: در ورزش‌هاي انفرادي عدم موفقيت افراد به خودشان بر مي‌گردد و نمي‌توانند آن را به گردن شخص ديگري بيندازند و بر همين اساس ورزشکاري که اعتماد به نفس در ورزش انفرادي دارد قوي‌تر از ورزشکاران گروهي است، زيرا در ورزش‌هاي گروهي اگر فردي اعتماد به نفس خود را از دست بدهد هم تيمي هاي وي مي‌توانند با کارهايي مثل پاس دادن و دلداري دادن به وي کمک کنند.

وي در ادامه گفت: هنگامي که يک تيم از رقيب خود ضعيف تر است. مي‌توان با دادن اعتماد به نفس کاذب مانند اين که بگوييم چه ببريد و يا ببازيد شما خوب هستيد و براي فصل بعد انتخاب خواهيد شد باعث شويم بازيکنان با اطمينان خاطر به زمين مسابقه وارد شوند.

آق بابا با اشاره به اين که اعتماد به نفس کاذب بيروني از جانب مربي بسيار موثرتر از اعتماد به نفس کاذب دروني است، خاطر نشان کرد: اعتماد به نفس کاذب دروني سبب مي‌شود ورزشکار نتواند وظايف خود را به خوبي انجام دهد و توانايي‌هايي خود را به نمايش بگذارد و به نوعي باعث گول زدن خود شود.

اين روانشناس ورزشي ارتباط اعتماد به نفس و دفعات اجرا را مثبت خواند و تصريح کرد: هر چه اعتماد به نفس ورزشکار بالاتر برود اضطراب و استرس وي کمتر مي‌شود و هر چه اضطراب بيشتري داشته باشد اعتماد به نفس خود را از دست داده و نمي‌تواند عملکرد واقعي خود را به نمايش بگذارد.



تاريخ : چهارشنبه 1393/05/08 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی

 

گمراه کردن بازیکن یار گیر : عملی که باعث می شود با استفاده از دویدن ، پیدا کردن فضا، دویدن فریبنده برای دریافت توپ ، از یک بازیکن حریف فرار کنیم یا عبور کنیم

همگی به بیرون برای حمله : یک بخش پویا و با تحرک حمله ای است که در برگیرنده این است که بازیکنان به بازی عرض می دهند تا از این راه بتوانند فضای لازم برای حمله را به وجود آورند ( هم در عرض و هم در یک سوم زمین حریف )

حرکت بدون توپ : ایجاد و خلق فضا برای هم تیمی ها با استفاده از دویدن به فضا ، دویدن های فریبنده و غیره

بازی مثلثی : بازی که 3 نفر در آن درگیر هستند ؛ جائیکه 2 نفر به صورت خودکار از فرد صاحب توپ حمایت می کنند و این حمایت در فضای پشت و جلوی او صورت می پذیرد

بازی حفظ توپ : حفظ و نگهداری توپ با استفاده از بازی کردن با توپ از جناح راست به چپ و سپس توپ را به عقب آوردن

تغییر ضرب آهنگ : شتاب دادن یا آهسته و کنند کردن بازی ( حرکات و تغییرات توپ ) با استفاده از مجموعه اعمال تاکتیکی یا کارهای تکنیکی و غیره

تعویض بازی : عوض کردن و تغییر دادن محل بازی با استفاده از پاس بلند به بخش دیگر زمین ، مخالف جائیکه بازی قبلا در آن جریان داشته

بردن بازی به زمین حریف : بازیکن که توپ را در اختیار دارد به سمت حریف حرکت می کند و آن ها را وسوسه می کند که روی تکل بزنند و او سپس حریف را با پاس دادن و یا دریبل کردن از سر راه بر می دارد.

بازی حمایتی : عمل پشتیبانی کردن از حمل کننده توپ برای ایجاد یک گزینه انتخاب برای او

تعویض جا : تعویض جا یا مناطق با دیگر بازیکنان

دویدن یا فرارهای فریبنده و تله ای : دویدن به یک فضا در محوطه مدافعین اما بدون هیچگونه قصدی برای دریافت تئپ ( بدین وسیله یک فضای خوب برای هم تیمی خود خلق کرده اید )

دویدن اورلپ : به وجود آوردن برتری عددی در کناره ها که هم تیمی شما در آن منطقه مالکیت توپ را در اختیار دارد ( به وجود آوردن وضعیت 2 مقابل 1 )

بازیکن محوری : بازیکن که اغلب وقتی توپ را دریافت می کند پشتش به دروازه است و او پس از ان باید توپ را برای استفاده مهاجمان مهیا و آماده کند



تاريخ : چهارشنبه 1393/05/08 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی

تمرینات آمادگی هوازی می تواند به سه جزء تقسیم شود

 

1ـ تمرینات هوازی با شدت پائین

ظرفیت هوازی می تواند در طول فعالیت های مداوم و یا متناوب و با شدت مناسبی كه ضربان قلب را در حد 60 تا 80 درصد ضربان بیشینه نگه می دارد ، بهبود یابد. این نونع تمرینات با شدت پایین ( تامتوسط ) را اغلب ال اس دی  می نامند. در این تمرینات مقدار مسافت تمرین بر كیفیت آن برتری دارد. ضربان قلب به ندرت به بالاتر از 160 ضربه در دقیقه می رسد. تمرینات هوازی با شدت پایین را می توان در طول تمرینات متنوع فوتبال و یا بازی های تمرینی انجام داد هم چنین می توان دویدنهای مسافتی و فارتلك را هنگامی كه تمرینات بدون توپ انجام می شود مورد استفاده قرار داد. فارتلك یا بازی سرعت در سوئد در دهه 1930 مورد استقبال قرار گرفت. فارتلك شكلی از تمرینات مداوم بود كه بر اساس رسوم داخلی اجراء می شد. دویدن فارتلك باید حدود 45 دقیقه یا بیشترطول بكشد و مسافتی چندین كیلومتری را شامل شود. گام ها بین دویدن سرعتی با شدت بالا و دویدن نرم و آهسته نوسان دارد. فارتلك معمولا در زمین های متفاوتی مانند مسیرهای هموار و... انجام می شود.

                            

2 ـ تمرینات هوازی باشدت بالا

مطالعات نشان می دهد كه میزان دویدن های با شدت بالا در طول یك مسابقه به سطح آن مسابقه مربوط می شود. انتظار می رود بازیكنان سطوح بالا در بالاترین شدت مسافت بیشتری را در زمین طی كنند. پس اگر هدف بازی در سطوح بالاست باید از نظر جسمانی توانائی این رقابت را در خود ایجاد كنید. تمرینات هوازی با شدت بالا با میزان كالری در حدود 85 تا 95 درصد از ضربان قلب بیشینه انجام می شوند و در مجوع استقامت قلبی ـ عروقی ، سرعت و استقامت عضلانی را نیز بهبود می دهند.

 

3ـ تمرینات بازگشت به حالت اولیه

شما نیاز ندارید و در واقع نباید هر روز تمرین سخت انجام دهید. روز بعد از بازی یا در صورت امكان روز بعد از جلسه تمرینی با شدت بالا ، مهمترین زمان برای بار تمرینی سبك است تا به بدنتان اجازه و فرصت بازسازی و بهبود دهید. تمرینات بازیابی معمولا شامل تمرینات با شدت پائین و همراه با توپ است. فعالیت ها می تواند دریبل زدن ، پاس دادن ، ، شوت زنی و بازی مالكیت با توپ را شامل شود كه با تلاشهای زیر بیشینه اجراء می شود. بازی های سرگرمی با شدت پائین نیز موثر و مفید هستند. در این بازی ها در حالی كه از بازی لذت می برید، خستگی را نیز از بدن دور می نمائید. در طول تمرینات بازگشت ضربان قلب باید حول 130 ضربه در دقیقه باشد.



تاريخ : چهارشنبه 1393/03/21 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی
 
چگونه و با چه تمريناتي مي توانيم تيكي تاكا را در اِلمان تيم فوتبال محلي خود جاي دهيم.
چگونه تیکی تاکا را تمرین کنیم + فیلم

به گزارش فوتبال آنلاين ،ساكر مگزين،تيكي تاكا به شيوه بازي تيم بارسلونا و تيم ملي اسپانيا گقته مي شود.اولين بار،آندرس مونتس مفسر اسپانيايي جام جهاني 2006 آلمان اين واژه را براي شيوه بازي اسپانيا به كار برد.

 معني تيكي تاكا ساده است و پياده كردن آن نيز در نگاه اول همين طور: مالكيت توپ را در اختيار بگير،هميشه روي دست يارانت باش،با اولين ضرب،به نزديك ترين يار پاس بده،پاس بده،پاس بده،پاس بده و دروازه را باز كن.و دوباره مالكيت توپ را در اختيار بگير و بگذار حريف با روحيه خراب 90 دقيقه به دنبال توپ بدود.

 تيكي تاكا

همه ما مي دانيم كه ديگ بارسا از مدرسه فوتبال لاماسيا مي جوشد اما اطلاعات به دست آمده از شيوه تمرينات آن ها بسيار ناچيز است.براي اين كه نا اميد نشده باشيم بايد بگويم كه اطلاعاتي ارزشمند به تازگي براي من ارسال شده.

 تيم هاي بالاي 12 سال بارسلونا يك تمرين،بازي،تمرين استقامتي يا هر چه كه مي توان اسمش را گذاشت همواره تكرار مي كنند.بازي 4 برابر 4.فوتبال 4 برابر 4 در منطقه محدود و بدون دروازه.اين تمرين مدام بازيكنان را با پاس هاي كوتاه و سريع،تشكيل مثلت ها و شركت پيوسته در دفاع و حمله عادت مي دهد.تمرينات با انجام بازي 4 برابر 4 آغاز مي شود،تكرار مي شود و پايان مي يابد.براي تمرينات با تاكيد بيشتر بر بدنسازي هم مربع هاي تشكيل شده در گوشه هاي زمين شكل مي گيرند و با دستور مربي با استارت هاي بلند و كوتاه جابه جايي ها صورت مي گيرند.تيم برنده تشويق مي شود و جالب اينجا است كه تنبيهي در كار نيست.

 اين شيوه در واقع تكامل ايده «بازي كوچك» آلمان ها است.هلندي ها هم از ميانه دهه هشتاد به شدت بر روي بازي 4 برابر 4 تاكيد كردند.

فرم اوليه 1-2-1 است يا همان داياموند.با قابليت بازي در عمق و تشكيل پيوسته مثلث ها.

تمرينات تيكي تاكا

دوست ندارم اين مقاله را با ارائه يك تمرين خاص به پايان برسانم.اين مقوله بسيار ساده است.دو برابر دو،سه برابر سه و چهار برابر چهار بدون دروازه بازي كنيد.در مناطق محدود نسبت به رده سني.در مراحل پيشرفته مي توان هر فرد را هم در منطقه اي محدود كرد و يا نه فقط رقيب مستقيم بلكه همه جفت ها در خراب كردن توپ گروه هاي ديگر شركت كنند.

شما مي توانيد بارسلوناي منطقه خود باشيد.

 

 



تاريخ : سه شنبه 1393/03/20 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی
 

در جوامع امروز، تحرک کودکان به‏طور هشدار دهنده‏ای کاهش یافته است. اغلب کودکان امروزی، اوقات فراغت خود را صرف‏ تماشای تلویزیون،ماهواره و بازی‏ با رایانه می‏کنند و کم‏تربه فعالیت‏ جسمانی می‏پردازند.به همین‏ سبب،تندرستی جسمی،ذهنی، اجتماعی و روحی،و در نهایت‏ کیفیت زندگی آن‏ها دچار اختلال‏ می‏شود.تغذیهء صحیح،حفظ ترکیب بدنی سالم،مصرف نکردن‏ بی‏رویهء دارو،پرورش نیروی‏ برقراری ارتباط،پرورش‏ روح،نیز داشتن نگرش‏ مثبت به زندگی،اوقات‏ خوش و هدف در زندگی،در کیفیت‏ مطلوب زندگی مؤثر هستند.به نظر می‏رسد،ورزش‏ منظم و مداوم،همچنین آمادگی‏ جسمانی،حقیقتا کلیدی طلایی‏ برای رسیدن به این منظور هستند. مطمئنا بخشی از هدف آمادگی‏ جسمانی،وابسته کردن کودک به‏ ورزش برای تندرستی(آمادگی‏ جسمانی وابسته به تندرستی) است.عامل‏های آمادگی جسمانی‏ عبارتند از :  برای کودکان:

 قدرت عضلانی،استقامت‏ عضلانی،استقامت قلبی-تنفسی، انعطاف‏پذیری و ترکیب‏بدنی

باوجود این‏که قدرت عضلانی‏ یکی از عامل‏های مهم آمادگی‏ جسمانی است،ولی معمولا در دوران کودکی و نوجوانی،به دلیل‏ مجموعه‏ای از دیدگاه‏های سنتی، نادیده گرفته می‏شود

 تفاوت قايل شدن بين تمرين (تمرين قدرتي با وزنه يا تمرين مقاومتي ) و ورزش هاي رقابتي وزنهبرداري ، پاورليفتينگ و بدنسازي امري ضروري است .   
تمرين قدرتي از روشهاي مقاومتي براي افزايش توانايي خود جهت مقابله در برابر نيرو استفاده مي كند. وزنه هاي آزاد ، وزن بدن خود شخص ، ماشين ها يا ساير وسايل (مثل باندهاي الاستيك ، مديسن بال)براي ايجاد مقاومت به كار مي روند.

 وزنه برداري و پاورليفتينگ ورزش هاي رقابتي هستند كه توانايي بلند كردن حداكثر وزنه در آنها به رقابت گذاشته مي شود.  بدنسازي يك ورزش مبتني بر زيبايي است كه با بلند كردن رقابتي وزنه ارتباطي ندارد اما به تمرين با وزنه وابسته است.

مقالات گوناگون صدمات حاد زيادي را در ورزش هاي وزنه برداري و پاورليفتينگ گزارش كرده اند . اما در مورد برنامه هاي تمرين قدرتي كه با نظارت افراد با صلاحيت انجام مي شود چنين گزارشي دادهنشده است

در گذشته باورهای غلطی در مورد تمرینات قدرتی وجود داشت که مانع تمرین دادن به کودکان و نوجوانان می شد . عامل اصلی پیش‌گیری از تمرینات قدرتی توسط برخی مربیان، اطلاعات نادرست از مکانیز فیزیولوژیکی، رشد حرکتی و ساختار اسکلتی ـ عضلانی دوران بلوغ بود .

از جمله این باورها می توان به موارد زیر اشاره کرد :

1.    آسیب رسانی به صفحات رشد

2.    فشارهای مکانیکی به سیستم اسکلتی عضلانی

3.    تصور اشتباه از تمرینات قدرتی

4.    نبود هورمون های آندروژنی در کودکان و نوجوانان قبل از بلوغ

 

مکانیسم بهبود قدرت در تمرینات قدرتی

ü     فوايد و خطرات احتمالي ناشي از تمرينات قدرتي در کودکان و نوجوانان در دهه گذشته مورد توجه محققان و پزشکان و مربيان قرار گرفته و به طور کلي تمرينات قدرتي براي اين گروه مورد قبول واقع شده است چرا که باعث افزايش قدرت و رشد استخوان شده و از مصدوميت در ساير ورزش‌ها و فعاليت‌ها پيشگيري مي کند.

ü     یکی از دلایلی که در گذشته موجب شده بود محققان علوم تمرینی به انکار تمرینات قدرتی برای کودکان اصرار بورزند پائین بودن سطح آندروژن‌های موجود در خون، بالاخص سطح تستسترون در نوجوانان می‌باشد. دانش جدید به تحقیقات و ادبیات علمی در حمایت از نظریه تأثیر مثبت تمرینات قدرتی در کودکان اعتقاد دارد. شیوه‌های تمرینات قدرتی نه‌تنها ترشح همان میزان درصد تستسترون در عضله را تحریک می‌نماید بلکه سایر عوامل هورمونی، عضلانی و عصبی را برای کسب قدرت و استقامت عضلانی در نوجوانان به گونه‌ای فراخوانی می‌نماید که توانائی و کسب قدرت را تا حدود قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد.

ü     تجربه کار با وزنه توسط نوجوانان، تجربه‌های تمرینی آنها تکامل می‌بخشد و موجب توسعه سازگاری‌های عصبی ـ عضلانی می‌گردد. این تجارت عصبی ـ حرکتی موجب بهبود فعال‌سازی واحد حرکتی، هماهنگی و کاهش علائم بازدارنده بر روی واحدهای حرکتی به افزایش توانتر برانگیختگی واحدهای حرکتی از کانال‌ها و مسیرهای دستگاه اعصاب مرکزی می‌باشد .

ü     تعداد تارهای عضله از همان سالهای اول زندگی ثابت باقی می شود . در تحقیقات متعددی نشان داده شد که در اثر تمرینات قدرتی  هایپرپلازی و به تبع افزایشی در محیط اندام مشاهده نشد .

ü     در مورد هایپر تروفی نتایج متضادی بدست آمد ولی بیشتر نتایج به وجود هایپرتروفی در عضلات اشاره دارند .

ü     سن استانداردی (قابل قبولی) برای شروع برنامه‏ی تمرین مقاومتی‏ توسط کودک وجود ندارد. به عنوان‏ یک شاخص،اگر کودکی بتواند در برنامه‏های ورزشی شرکت کند، آمادگی برای شرکت در برخی از انواع‏ برنامه‏های تمرین مقاومتی را نیز دارد .

ü  راهبردهای اصلی برای‏ پیشرفت کودکان در تمرینات‏ مقاومتی

سن 7 سال یا کوچک‏تر

                                           شروع حرکات پایه با وزنه های سبک یا بدون وزنه

                                           آموزش تکنیک حرکت

                                           شروع حرکت با استفاده از وزن بدن

                                           حرکات دو نفره و حرکات کم مقاومت

                                            پایین نگه داشتن حجم تمرین

                                            توسعه مفهوم جلسه تمرین

 

 

سن  8-10 سال

                       افزایش تدریجی تعداد حرکات

                       تمرین تکنیک حرکت

                       شروع تدریجی و فزاینده برای استفاده از وزنه در حرکات ساده

                      کنترل تعادل شخص در برابر فشارهای تمرین

سن 11-12 سال

                      آموزش تمام حرکات پایه      

                      ادامه استفاده از وزنه به صورت فزاینده برای تمام حرکات

                      تاکید روی تکتیک حرکت

                      شروع حرکات پیشرفته با وزنه سبک یا بدون وزنه

سن  14-15 سال

                       حرکت به سمت حرکات پیشرفته تر

                      تاکید بر روی تکنیک حرکت

                     افزایش حجم تمرین

                                                                    

سن 16 و بالاتر

بعد از اکتساب یک سطح پایه  ؛ حرکت دادن شخص به سمت برنامه بزرگسالان

 

نکات مهم

ü        برای شروع تمرینات آمادگی روانی فرد نیز بسیار حائز اهمیت است. تفاوتهای چشمگیری بین افراد از نظر آمادگی روانی دیده شده است.

ü     در شروع، نوجوانان باید از حداقل میزان تمرین با وزنه استفاده کنند تا سلامت آنها در تمرینات قدرتی به خطر نیافتد.

ü      اولین شرط تمرینات قدرتی و کار با وزنه ساختارسازی و تقویت هسته مرکزی و اندام‌ها و عضلات محوری آناتومیکی بدن می‌باشد. (عضلات وابسته و نگه‌دارنده به مفصل‌ها و استخوان‌ها و ستون فقرات، شکم، کمر، زانو، شانه و ...)

ü     اصلی‌ترین و مهم‌ترین کلید برنامه تمرین با وزنه برای نوجوانان اصل شدت تمرین می‌باشد که پروتکل‌ها و تحقیقات حال حاضر در علم تمرین اصل شدت تمرین برای نوجوانان را با شدت تمرین متوسط توصیه می‌کنند. نوجوانان در آغاز کار با وزنه لازم است با دمبل، میله خالی و ماشین‌های کنترلی بدنسازی (استاندارد) تمرینات خود را انجام دهند ولی به‌تدریج با ترکیب دمبل و میله و سنگینی پلکانی وزنه، تمرینات خود را دنبال کنند.

ü     شدت تمرین متوسط ۱۰ تا ۱۵ تکرار را شامل می‌شود.  

ü     کودکان نوجوانان باید برنامه را با یک برنامه میله خالی و یا  وزنه کم آغاز کنند. مربی بدنساز باید تمرکز خود را در آغاز روی اجرا و طرز صحیح و اصولی حرکت با وزنه قرار دهد.

ü     بعد از آموزش تکنیک صحیح کار با وزنه میزان آمادگی و توان اولیه همه نوجوانان اندازه‌گیری شود و پس از تشخیص قدرت نوجوانان اجازه اجرای ۱۰ تکرار به عمل می‌آید.

ü     هنگامی که توانائی نوجوانان افزایش یافت یک ست اضافه و پس از آن تا ۳ ست به برنامه تمرینی اضافه می‌شود.

ü     به دلیل ایجاد تعادل بین گروه‌های عضلانی حرکت‌دهنده موافق و مخالف باید حدود ۱۰ تکرار انجام شود و حداقل یک تمرین برای هر گروه عضلانی موافق در نظر گرفته شود.

ü      ترتیب تمرین‌ها باید از گروه‌های عضلانی بزرگ‌تر به گروه‌های عضلانی کوچک‌تر ادامه یابد

ü      جلسات و تواتر تمرین را می‌توان از ۲ روز در هفته شروع و به ۳ جلسه تمرین در هفته افزایش داد و حداقل ۱ روز استراحت بین هر جلسه تمرین گنجانده شود.

ü     زمان تمرین با 15 دقیقه گرم کردن خوب و ۱۰ دقیق سرد کردن خوب مجموعاً حدود ۵۵ دقیقه منظور ‌شود.

ü     بي تمريني كاهش يا متوقف شدن يا دائمي تحريكات تمريني است كه مي تواند منجر به از بين رفتن سازگاري هاي فيزيولوژيكي و آناتوميكي و كاهش عملكرد ورزشي شود . پس از 9 هفته بي تمريني در پسران زيربلوغ كاهش جزيي در قدرت ايزومتريك مشاهده شد .

بیشترین مشکلات کار با وزنه

1.     عدم اجرای تکنیک صحیح

2.     استفاده مفرط و مکرر و مداوم کار با وزنه

3.     شدت تمرین وعدم استراحت هنگام کار با وزنه

4.     استفاده از وزنه های آزاد در شروع کار

5.     نظارت کم مربی در اجرای مهارت



تاريخ : دوشنبه 1393/03/19 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی

مربیان محترم

تلاش کنید قبل از مسابقه با مربی تیم مقابل ملاقات کنید.

در خلال مسابقه با مربی تیم مقابل وارد خصومت شخصی نشوید.

به خاطر داشته باشید که بچه ها مسابقه می دهند نه مربیان و به وسیله خوب بودن با مربی تیم مقابل در طول مسابقه به بازیکنان نشان خواهید داد که رقابت متضمن همکاری و تشریک مساعی است.



تاريخ : دوشنبه 1393/03/19 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی
 

اصول بازی تهاجمی شروع یا آغاز حمله : هر بازیکن تیم برای دریافت توپ وظیفه دارد در طول و عرض زمین خود را نشان دهد در واقع استفاده از طول و عرض زمین مهم است .

انتقال توپ از دفاع به حمله : زمانیکه که یک تیم صاحب توپ می شود . وظیفه و نقش بازیکنان نیز تغییر می کند. زیرا تیم حالت دفاع را از دست داده و به حالت حمله در می آید . در این حالت باید سریع توپ را به سوی دروازه حریف ببرد که این تاکتیک احتیاج به سازمان دهی دارد. سپس باید با کمترین ضربه توپ را به جلو فرستاد پس احتیاج به پاس بلند و دقیق و حمایت و استفاده از توپ ارسال شده دارد . چنانچه مراحل فوق امکان نداشت باید در زمان دریافت توپ ، حفظ توپ نماید .

مناطق مناسب حمله : استفاده از تمام طول و عرض زمین برای فقط توپ که باید به صورت مربع (سه حمایت ) و استفاده از پاس های نفوذی برای غافلگیری حریف ، به صورت فوق بازی کرد



تاريخ : یکشنبه 1393/03/11 | | نویسنده : مـــــهدی بـــــاغانی

در سمینار همایش علمی و دانش افزایی مربیان برتر فوتبال دکتر عبدالحسین پرنو در این همایش، تاکید کرد: کسانی که معتقد بر این هستند که این سمینارها بار علمی ندارد، چرا در این سمینارها شرکت می‌کنند؟ دکتر عبدالحسین پرنو در جریان این سمینار که در زمینه برنامه زمانبندی سالانه تمرینات هوازی در فوتبال سخنرانی می‌کرد، خاطر نشان کرد: مربیانی که این گونه سمینارها را باور ندارند به اعتقاد من مجوز شرکت در جهت اخذ مربیگری هم به درد این گونه مربیان نمی خورد، چون حضورشان در این گونه سمینارها تنها به منظور دریافت گواهینامه است نه بهره گرفتن از بار علمی این گونه سمینارها. این مربیان بهتر است به جای شرکت در این سمینارها وقت خود را در جاهای دیگر صرف کنند.

پرنو تاکید کرد: خیلی از مربیان به دلیل این که بازیکنان خود را از لحاظ بعد بدنی و آمادگی جسمانی آماده نمی‌کنند، بر این باور هستند که دویدن بر روی تپه و سراشیبی چون بیشترین فشار را بر روی بازیکن وارد می‌کند تمرینات مناسبی نیست. در حالی که اگر این گونه مربیان بازیکنان خود را قبل از شرکت در یک تورنمنت از لحاظ بدنی به آمادگی لازم و مطلوب برسانند خواهند دید که این گونه تمرینات بهترین حالت برای به اوج رسیدن ورزشکار از نظر بدنی است و ورزشکار قادر خواهد بود 90 دقیقه‌ بازی را بدون کوچک‌ترین خستگی بدود.

پرنو تاکید کرد: اگر امروزه در جام باشگاه‌های اروپا می‌بینید که بازیکنان بارسلونا و یا رئال مادرید خیلی سریع در زمین دور رفت و برگشت را انجام می‌دهند و هیچ گونه مکثی در زمان دویدن آنها وجود ندارد به خاطر این است که تمرینات کم شدت با شدت متوسط و تمرینات با شدت بالا را به درستی انجام می‌دهند و تمام اصولی که مربوط به این گونه تمرینات است را به درستی پشت سر می‌گذارند، در صورتی که بسیاری از مربیان ما به این گونه اصول باور ندارند.

وی در پایان گفت: مربیان ما باید سعی کنند با تمرکز بر روی تمرینات زیربنایی مانع بالا رفتن آسیب دیدگی‌ بازیکنان در طول رقابت‌های لیگ باشند. حال این که می بینیم در جریان رقابت‌ها بازیکنان ما مرتب از ناحیه رباط پا دچار آسیب دیدگی‌ می‌شوند که همه این مسائل ناشی از آن است که هنوز از نظر زیر بنایی دچار ضعف هستیم و به این مسائل توجه جدی نمی‌شود.



  • دانلود فیلم
  • قالب وبلاگ